Ben kendimi bildim bileli hep spor yapmak isteyen, çok fit görünmek isteyen ama bunu asla başaramayan biriydim. Hep sosyal medyada gördüğüm kızlara imrenip gaza gelir, bir hafta spor yapar; sonrasında vücut ağrısı ve benzeri bahanelerle yemeye içmeye devam ederdim. Kısacası, o estetik görünüm bende hiç olmadı.

Bu arada sporu sağlıklı olmak için değil, “toplum baskısı” yüzünden yapmak istiyordum. Zayıf olmak güzel görünmek demekti çünkü. Güzellikle ilgili bir takıntım olmadığı için sporu hayatımdan hep uzak tuttum. Hareket etmeyi seven biriyim elbette ama ağırlık kaldırmak bana göre değildi.

30’dan sonra bu da değişti. 30 yaşından sonra kas kazanmak için uğraşmazsak her yıl kas kaybının resmi olarak başlayacağını öğrendim ve buna dur demenin tam zamanıydı.

İlk defa bu yıl spora adam akıllı başladım ve inanmayabilirsiniz ama ilk defa ağırlık kaldırırken, vücudumu yorarken bundan zevk almaya başladım. Şimdi geri dönüp baktığımda, daha önce yaptığım her hareketi ne kadar isteksizce yaptığımı görüyorum. Hep söylenerek devam etmişim. 😄

Şimdi ise “hadi bir hareket daha yapabilirim, bu sefer ağırlığı biraz artırayım bakalım” diyerek ilerliyorum. Ağırlık artırdığım günlerde elbette çok zorlanıyorum, özellikle kollarım yanıyor. Ama bunu başarmak bana bambaşka bir huzur veriyor.

Eğer aramızda benim gibi sporla bir türlü barışamayanlar varsa, bir kez daha denemenizi şiddetle tavsiye ederim. Ne oldu bilmiyorum ama 30 yaş üstü olunca kendi bedeninize sahip çıkmak çok daha cazip hale geliyor sanırım.

Uzun lafın kısası — her ne olduysa iyi ki oldu. Size de en kısa zamanda olmasını diliyorum. 🌿

Merak edenler için spor rutinimizi de paylaşmaktan memnuniyet duyarım. Sağlıcakla kalın!